Kontrollbilans w K2 i K3 – co je różni?
Udostępnij
Zweryfikowano pod kątem faktów: 1 października 2026 r. · Szwedzkie prawo
Bilans kontrolny jest regulowany przede wszystkim przez 25. rozdział ustawy o spółkach akcyjnych oraz mające zastosowanie przepisy o sprawozdawczości rocznej. K2 lub K3 wpływają natomiast na punkt wyjścia dla rachunkowości. Ponadto Szwedzka Rada ds. Rachunkowości (Bokföringsnämnden) wyraźnie określiła, w jaki sposób ramy regulacyjne K mogą być stosowane przy sporządzaniu bilansu kontrolnego (KBR).
K2 i K3 nie zastępują zasad dotyczących KBR
Starsza wersja tego artykułu opisywała bilans kontrolny jako coś, z czego spółki stosujące K2 lub K3 mogą korzystać przed sporządzeniem sprawozdania rocznego, audytem lub raportowaniem zewnętrznym. Było to błędne założenie.
Ustawowy bilans kontrolny staje się aktualny, gdy spełnione są warunki określone w 25. rozdziale, 13. paragrafie ustawy o spółkach akcyjnych (ABL). K2 i K3 wpływają na sposób kształtowania podstawowej rachunkowości, ale sam obowiązek sporządzenia KBR wynika z ustawy o spółkach akcyjnych.
Wytyczne Bokföringsnämnden dotyczące K2 i K3 w przypadku KBR
BFN określa cztery ważne punkty wyjścia dla przedsiębiorstw niefinansowych:
- Mniejsze firmy mogą stosować K3 zamiast K2 podczas sporządzania bilansu kontrolnego.
- Większe firmy nie mogą stosować K2 w bilansie kontrolnym.
- Łączenie zasad z K2 i K3 prawdopodobnie nie jest możliwe.
- Zgodnie z BFN zasada ostrożności w K2 oznacza, że wymogi ustawy o sprawozdawczości rocznej mogą zostać spełnione, nawet jeśli uproszczona zasada K2 w indywidualnym przypadku daje korzystniejszy obraz niż K3.
Co może różnić się w praktyce?
K2 i K3 różnią się w wielu kwestiach rachunkowych, między innymi w sposobie traktowania niektórych aktywów, komponentów, leasingu, szacunków i ujawnień. Te różnice mogą wpłynąć na bilans, na którym opierają się prace nad KBR.
Jednocześnie 25. rozdział, 14. paragraf ABL zezwala na specjalne korekty w bilansie kontrolnym, np. możliwość wykazania niektórych aktywów według wyższej wartości, jeśli zasady wyceny są zgodne z dobrą praktyką rachunkową, oraz możliwość wykazywania aktywów według wartości sprzedaży netto. Dlatego ważne jest, aby rozróżnić:
- jakie ramy rachunkowe spółka stosuje jako punkt wyjścia, oraz
- jakie specjalne korekty KBR dopuszcza następnie ustawa o spółkach akcyjnych.
Więcej informacji można znaleźć w artykule Bilans kontrolny – wycena aktywów i zobowiązań.
Co warto wiedzieć w 2026 roku?
Zrewidowane zasady K2 ustalone przez Bokföringsnämnden w 2025 roku powinny być stosowane głównie do lat obrotowych rozpoczynających się po 31 grudnia 2025 roku. Oznacza to, że w 2026 roku wiele firm będzie musiało upewnić się, czy nadal mogą korzystać z K2 oraz czy stosują właściwą wersję przepisów.
BFN opublikowała również obszerne pytania i odpowiedzi dotyczące przejścia na K3 dla firm, które nie mogą już stosować K2. Dla takich przedsiębiorstw wybór ram rachunkowych stanie się nie tylko kwestią KBR, ale częścią całego sprawozdania rocznego i rozliczenia przejściowego.
Niezależnie od tego, w 2026 roku BFN podjęła decyzję o zmianach w wytycznych dotyczących sprawozdań finansowych na koniec roku (Årsbokslut). Mają one własne przepisy dotyczące wejścia w życie i okresu przejściowego, których nie należy mylić ze zmianami w K2 dla sprawozdawczości rocznej wprowadzonymi w 2026 roku.
Jak spółka powinna dokonać wyboru przy bilansie kontrolnym?
- Najpierw ustal, jakie ramy regulacyjne spółka stosuje lub musi stosować.
- Sprawdź, czy po zmianach w 2026 roku spółka nadal podlega pod K2.
- Jeśli mniejsza firma rozważa K3 dla KBR, oceń konsekwencje dla wszystkich istotnych pozycji – a nie tylko dla jednej wybranej.
- Udokumentuj, jakie ramy zostały zastosowane i jak wykonano korekty KBR.
- Skorzystaj z pomocy specjalisty ds. rachunkowości lub audytora, gdy przejście lub wycena są złożone.
Zobacz również, jak dokumentować podstawy i korekty KBR.
Dla prywatnych spółek akcyjnych nieposiadających audytora dostępny jest Szablon bilansu kontrolnego – Bez audytora (Excel) w cenie 49 SEK. To, jakie ramy rachunkowe i jakie wyceny należy zastosować, musi zostać ocenione w oparciu o faktyczną sytuację spółki.
