Vad är en erinran i arbetsrätten? Regler, syfte och vanliga missförstånd
Udostępnij
Przez Mallbutiken · Dane sprawdzone 1 października 2026 r.
W kontekście prawa pracy „upomnienie” (erinran) jest często używane jako nazwa pisemnego zwrócenia uwagi w związku z uchybieniami w pracy. Pojęcie to nie stanowi ogólnej, uregulowanej ustawowo hierarchii, w której „upomnienie” jest zawsze łagodniejsze niż „ostrzeżenie”.
Upomnienie jako ostrzeżenie w rozumieniu LAS
Typową funkcją jest uświadomienie pracownikowi przez pracodawcę, co uznaje się za błąd, jaka zmiana jest wymagana oraz że dalsze uchybienia mogą zagrozić zatrudnieniu. Związek zawodowy Unionen opisuje ten rodzaj jako zwrócenie uwagi, czasami nazywane ostrzeżeniem w rozumieniu ustawy o ochronie zatrudnienia (LAS).
Upomnienie to nie to samo co kara dyscyplinarna
Jeśli pracodawca chce ukarać pracownika poprzez sankcję dyscyplinarną, wymagana jest podstawa prawna. Paragraf 62 ustawy o współdecydowaniu (MBL) ogranicza możliwość nakładania innych sankcji niż odszkodowanie bez podstawy w przepisach lub układzie zbiorowym. W przypadku pracowników sektora publicznego ustawa o zatrudnieniu publicznym (LOA) wyraźnie reguluje kary dyscyplinarne w postaci ostrzeżenia i potrącenia wynagrodzenia.
Kiedy można stosować upomnienie?
Na przykład w przypadku powtarzających się spóźnień, nieobecności bez zezwolenia, naruszenia zasad bezpieczeństwa, niskiej wydajności pracy lub problemów ze współpracą – pod warunkiem, że pracodawca zbadał sytuację i wybrał odpowiedni środek.
Kiedy standardowe upomnienie nie wystarczy?
- gdy problem może wynikać z choroby lub niepełnosprawności,
- w przypadku nękania lub zagrożeń środowiska pracy, które wymagają osobnego wyjaśnienia,
- gdy układ zbiorowy zawiera szczególne zasady,
- w przypadku bardzo poważnych uchybień, gdzie można rozważać wypowiedzenie lub zwolnienie dyscyplinarne,
- gdy pracodawca faktycznie zamierza zastosować karę dyscyplinarną.
Co powinno zawierać dobre upomnienie?
Powinno umożliwić pracownikowi zrozumienie, co musi ulec zmianie. Dlatego konkretne fakty, jasne oczekiwania i rozsądna kontrola są ważniejsze niż ostre słowa.